Pensares Galegos

by A Compañía do Ruído

/
  • Immediate download of 14-track album in the high-quality format of your choice (MP3, FLAC, and more), plus unlimited mobile access using the free Bandcamp listening app.

     $7 USD  or more

     

1.
2.
3.
03:34
4.
5.
6.
7.
8.
02:03
9.
10.
11.
12.
13.
03:16
14.

credits

released 17 August 2013

tags

license

feeds

feeds for this album, this artist
Track Name: Mi pueblo natal
MI PUEBLO NATAL

Tema extraído do grupo Niche, e dunha
canción de santería cubana:

Si por cantar tengo que morir,
seguiré cantando para sobrevivir

A lo lejos se ve mi tierra natal,
no llega la santa hora de estar allá
me llegan a mi mente bellos recuerdos,
infancia alegre que yo nunca olvidaré.

Ya vamos llegando, me voy acercando
no puedo evitar que los ojos se me agüen.

ESTE CANTAR QUE CANTACHES
METEMO A MIM NO "BOLSILLO"
A MIM IMPORTAME TANTO
COMA FUMAR UM "PITILILLO".

“A lingua é o único instrumento que se afía co
seu uso.” (Proverbio Inuit)

A comunidade Inuit en lugar de usar a violencia
como ferramenta de comunicación, empregan
a lingua e a palabra como medio de transmisión,
encontro, divertimento, reflexión e defensa da
súa comunidade.

Unha cousa nos distingue aos mamíferos
humanos que non queremos apreciar, a
variedade de formas que temos no falar,
en cada lugar o cantar dun xeito aplicarán,
máis non creo que sexa cousa de risa, nin
tampouco de marxinar, pois o caso é
entenderse e aprender a comunicar.

Galegos da Gallaecia, señores da dignidade
e a legalidade do país, Tratai ben aos jallejos,
pois cando van...non volven
Track Name: Al crusar el río
AL CRUSAR EL RÍO

SENHOR JOVERNADOR
NOM PRENDA VOSTEI LADRÓNS
QUE TEM VOSTEI UMHA FILHA
QUE ROUBA OS CORAÇONS.

Mi padre fue peón de hacienda, y yo un revolucionario
mis hijos pusieron tienda, y mi nieto es funcionario
Voy a cantar el corrido de un hombre que fue a la guerra
que anduvo en la sierra herido, para conquistar su tierra.
Lo conocí en la batalla, y entre tanta balacera.
El que es revolucionario, puede morir donde quiera.

Vou a contarlles a historia dos galegos, que emigraron,
inventaron o injlés, que é o jallejo mal falado.
Hey llu luk mai frien que disen, Yimmy Hendrix,
é de Ajiño... Hey Llou
E marcharon para a festa, cando volven para a casa,
veñen cantando baixiño.
Non lle tiñan para o lonche, e marcharon por tabaco,
coa maleta na porta, cantaban pola ribeira,
que non che timen na feira.
Güen llu crós de river, Ai sou mi de money,
Aiam güeitin for llu, tu pas veri jud

La higuera se secó, tiene la raíz de fuera
y mi novia no me quiere, porque voy de borrachera
la borrachera que traigo, la pagué con mi dinero.
Y la próxima que coja, que la pague el tabernero

Al crusar el río, trae mucho dinero,
pues aquí te espero pa pasarlo bien

As primeiras estrofas deste cantar pertencen a “El corrido
de Juan sin tierra”, canción escrita Por D. Jorge Saldaña
no ano 1956
Track Name: Tres tragos
TRES TRAGOS

A vida e a cunca de viño, en tres tragos se toma, un
pequeno para aprender, outro grande pra levala, e
un terceiro pra que non quede nada...


Vouvos contar unha historia, na taberna sucedeu,
un vello e o seu chanqueiro na barra están a pé.
E armado coa paciencia que lle foi dando a idade
a uns mozos lle contaba como cen anos durar.

O primeiro trago é curto, iste é para probar,
molla un pouco a palleta, xa comeza o festival
entre tanto na cunca, navegando en alta mar,
agarrate compañeira, que se achega o temporal.

O segundo trago é largo, pois xa sabes o que hai,
apurando que é xerundio, afogando o paladar.
No terceiro o resquicio, nunca debes deixar,
pois si es vello, e taberneiro, sete cuncas pra arrancar.

mentras tanto os rapaces , sen prestar moita atención
pedían outra botella máis de viño peleón,
o viño que mata ratas, a nós non nós matará
pra durar ata os cen anos, na taberna ata fartar.
Track Name: Oh Ron collins llon!
RON COLLINS LLON!!

Sabido é que xeneralizar nunca é boa cousa, e tamén é
sabido que no medio das mazás, sempre hai algunha mazá
podrida...

Segundo contan as lendas das viaxes de ultramar,
o pirata Collins, ao ron botaba limón pra o escorbuto curar.
Emulando a súa hazaña, partiu o Viarsa rumbo aos mares
do sur, na procura da merluza negra, coa bodega pra
enche-los topes,e por gasolina 2000 galóns.
O viño era da casa, pagouno o Montemaior,
mariñeiros por piratas, ganancia de armador.
Si hai pouco, porque hai pouco
si hai moito, non vale nada.
O mar non é de ninguén, máis o traballan uns
e o rouban outros.

Xa marchan para o mar, piratas a navegar
van a todo filispín, van de marea.
A botella de ron, con azúcar e limón,
pra cura-la gota, eche boa receta.

Oh Ron Collins Oh Ron Collins,
que sube á cabeza, e fai ben a dixestión
Oh Ron Collins Oh Ron Collins
para cura-la gota largalle un Ron Collins Llon!!

Dende Australia a Uruguay pola Antártida se vai
leva o tope cheo de merluza negra
quereno atrapar, máis non o conseguirán
a patrulla os persigue na alambreta

Oh Ron Collins Oh Ron Collins,
que sube á cabeza, e fai ben a dixestión
Oh Ron Collins Oh Ron Collins
para cura-la gota lárgalle un Ron Collins Llon!!
Track Name: Non teño nada
NON TEÑO NADA

Non teño nada, nin casa nin coche nin billete pa La Habana
Non teño nada, nin un par de lacóns, nin a dorna aparellada

Toda a vida estudiando, ¿para qué?
Pra quedar sen un centavo
Oito anos de EXB, ¿para qué?
Pra seguires estudiando
catro anos máis de COU, ¿para qué?
Pra seguires estudiando
cinco anos de carreira, ¿para qué?
Para apuntarse ao paro

Non teño nada, nin casa nin coche nin billete para Alemania
Non teño nada, nin un par de lacóns nin á Merkel de criada

Hainos que acabarán por reventar, ¿e por qué?
Por andares toleando
Hainos que acabarán por tolear, ¿e por qué?
Por andares reventando
Hainos que non paran de gichar, ¿e por qué?
por andares empalmados
Hainos que non a paran de cagar, ¿e por qué?
Por andares gobernando
Track Name: Una espiga dorado por el sol
UNA ESPIGA DORADA POR EL SOL

O PAI ÉCHE O SENHOR CURA
DIXOLHE O DEMO DA VELHA
MAS TU NOM DIJAS NADA
QUE ARREA MUITA CANDEA.

Dende pequeniño ensinaronme a cantar
una espiga dorada por el sol
cunha saia negra andaban a bourear
é o clero portavoz da inquisición.

Eran a santa iglesia, foron pra evanxelizar
coa intención de servir a un ser superior
e para atenderlle a guerra xa estaba o patrón
Cro-magnon antepasado do Borbón.

Eran tan bos amigos non dudaron en tentar
a ocasión de vivir moito millor
encheron ben o hórreo a conta da poboación
e tesouros pra alcanzar a redención.

Tomaló, tomaló, tuyo es mío no
o señor encomendounos a misión
de coidarlle do rebaño, de coidar de todos vós
con sacrificio, castidade e devoción.

E si a resposta está no vento, ¿cal é a prejunta?
Track Name: Populachada
POPULACHADA

ARRASTRACHES O CÚ POLAS PALHAS
E FIXECHES A CAMA NO CHÁM
E MOLHEICHE A BIRBIRICHINHA
QUE A TINHAS SEQUINHA DO VRÁM

O galo cando canta é día, e día, é día...
o galo cando canta é día,
imos de parranda en boa compañía.
Rebola pai, rebola nai, rebola filla,
eu tamén son da familia tamén quero rebolar

Este pandeiro que toco por moito que repenique
non teñas medo que rompa, que é de coiro de cacique

E pra que non digan que tal e que cual,
que foi ou non foi que tal que sei eu
eu alá non fun, ella acó non veu,
nin eu llo pedín nin ela mo deu

Cando me falan de España, sempre teño unha disputa
si eu son fillo de España, eu son un fillo de puta

E pra que non digan que tal e que cual,
que foi ou non foi que tal que sei eu
eu alá non fun, ella acó non veu,
nin eu llo pedín nin ela mo deu

Arrastrache-lo cú polas pallas, e fixeche-la cama no chan
e mollache-la berberechiña, que a tiñas sequiña do vrán
que a tiñas sequiña do vrán, que a tiñas sequiña do vrán
arrastrache-lo cú polas pallas e fixeche-la cama no chan
Track Name: Había de chover merda
HABÍIA DE CHOVER MERDA

Teño unha gotera na cabeza, que sempre me acompaña
por mal que me pareza.
Entre gota e gota unha sorpresa, tomalle unha cervexa,
ou tocalle unha peza.
E a Tía Fina na cociña, cantaba moreniña
se non sobra non chega
Boga boga mariñeiro boga, que o que non nada afoga
e había de chover merda

Dalle ao sacho compañeiro, revolta dos irmandiños
hai que sachar no cemento, hai que facer o camiño
Xa o dicía Francisco, catro garimbas e listo
asaltar o parlamento, recitando a Evaristo

Bota viño taberneiro bota, pra molla-la palleta
que a gaiteira non sopla
Boga boga mariñeiro boga, que o que non nada afoga
e había de chover merda

Chove
Chove na casa do pobre
Tamén chove
na Coruña e máis no Grobe
Chove
Máis ao cura non lle chove
e si nos mexan por riba tamén chove
Chove
No Congreso hai monigotes
tamén chove
Na Zarzuela cheira ao podre
Chove
ladróns a chupar do bote
e para rega-las flores tamén chove.